Hoof veearts Tipes hondepemfigus en hul behandelings

Tipes hondepemfigus en hul behandelings

veearts  : Tipes hondepemfigus en hul behandelings

Onder die velpatologieë waaraan honde kan ly, is daar 'n groep seldsame outo -immuun siektes, wat bekend staan ​​onder die naam van hondepemfiguskompleks.

Hierdie velsiektes word gekenmerk deur die feit dat die dier 'n reeks letsels op die slymvliese of op die vel (vesikels, ulkusse en skurwe) ontwikkel, wat baie pynlik vir die dier kan word. Kom ons kyk in detail na alles wat verband hou met hierdie patologie.

  • Jy sal ook dalk hiervan hou: My hond krap baie aan sy bek

Indeks

  • 1 Wat is hondepemfigus?
  • 2 Wat veroorsaak pemphigus by honde??
    • 2.1 Simptome van pemphigus vulgaris by honde
    • 2.2 Simptome van pemphigus foliaceus
    • 2.3 Simptome van paraneoplastiese pemfigus
    • 2.4 Simptome van pemphigus erythematosus
  • 3 Watter rasse het die meeste vatbaarheid vir pemfigus??
  • 4 Hoe word pemphigus gediagnoseer??
  • 5 Behandeling vir pemfigus
    • 5.1 Prognose van honde met pemphigus

Wat is hondepemfigus?

Die hondpemfigus -kompleks bevat 'n groep outo -immuun velsiektes, wat word gekenmerk deur die verlies aan samehang tussen velselle.

Wat by honde met hierdie siekte gebeur, is dat hul eie liggaam outo -teenliggaampies genereer, wat sekere velkomponente aanval, wat belangrike velveranderinge veroorsaak. Outo -teenliggaampies (IgG) word spesifiek gevorm teen die komponente wat die selle van die epidermis bymekaar hou.

Vier soorte pemphigus is by honde beskryf: pemphigus foliaceus, pemphigus vulgaris, pemphigus erythematosus en paraneoplastiese pemphigus. Pemphigus foliaceus is die algemeenste voorstelling by honde.

Wat veroorsaak pemphigus by honde??

Honde kan spontaan pemphigus ly, maar hierdie patologie kan ook met sekere faktore verband hou:

  • Pemphigus foliaceus kan begin word met die toediening van sekere middels. As die siekte verdwyn wanneer die geneesmiddel onttrek word, word dit 'pemphigus foliaceous drug reaction' genoem, en as die siekte voortduur na die onttrekking van die geneesmiddel, word dit 'drug-induced pemphigus foliaceus' genoem. By die hond is die middels wat hierdie reaksies veroorsaak, gewoonlik die antibiotika trimethoprim-sulfa-middels.
  • Paraneoplastiese pemphigus hou verband met neoplastiese siektes.

Simptome van pemphigus vulgaris by honde

Pemphigus vulgaris gekenmerk deur die vorming van vesikels op die slymvlies en op die vel, wat vinnig breek en sweer. Die meeste gevalle begin met die voorkoms van sere in die mukokutane aansluitings en mondholte. As vel letsels voorkom, is dit hoofsaaklik in die oksels en Engelse gebiede en in die neusvlak (op die snuit).

Hierdie tipe pemfigus gaan gepaard met sistemiese tekens soos koors, depressie en verlies aan eetlus.

Simptome van pemphigus foliaceus

Pemphigus foliaceus is 'n siekte waarvan die simptome geleidelik verskyn, wat lei tot blase of pustelvorming, rooi vel, afskilfering, haarverlies en duidelike skurwe. Hierdie letsels begin gewoonlik op die dorsale deel van die snuit, gesig en ore, en veralgemeen dan stadig. Die voetblokkies kan aangetas word, met rooiheid en hiperkeratose.

In seldsame gevalle word hierdie letsels vergesel van sistemiese simptome, hoewel wisselende jeuk moontlik voorkom. Anders as pemphigus vulgaris, raak dit gewoonlik net die vel, met letsels in die mukokutane aansluitings of in die mondholte.

Simptome van paraneoplastiese pemfigus

Paraneoplastiese pemphigus by honde is 'n seldsame siekte wat verband hou met neoplastiese siektes. Dit word gekenmerk deur die vorming van blase, geleë hoofsaaklik in die slymvliese en vel aansluitings. Dit gaan gewoonlik gepaard met koors en depressie.

Simptome van pemphigus erythematosus

Die letsels wat erythematous pemphigus vergesel, bestaan ​​uit pustels wat oorgaan tot sere, erosies en skurwe. Gebiede met depigmentasie kan ook gesien word. Hierdie letsels is op die gesig, hoofsaaklik op die neus en op die ore.

Watter rasse is die meeste geneig om aan pemfigus te ly?

Vir pemphigus vulgaris is daar geen ras, ouderdom of seksuele aanleg nie. Die Collie, die Akita, die Chow Chow, die Newfoundland, die Shipperke, die Doberman Pinscher, die Engelse Springer Spaniel en die Shar pei, is egter die rasse wat die meeste geneig is om aan pemphigus foliaceus te ly. Sommige studies dui ook op 'n hoë voorkoms van pemphigus foliaceus by allergiese honde.

Hoe word pemphigus gediagnoseer??

Die beskrywe simptome dui op hulself die moontlikheid van 'n immuun-gemedieerde siekte aan, maar daar is ander patologieë wat soortgelyke kliniese tekens kan gee:

  • Sistemiese lupus erythematosus, geneesmiddeluitbarstings, kutane neoplasie, mukokutane candidiasis, is enkele van die patologieë met simptome soortgelyk aan dié wat beskryf word vir pemphigus vulgaris en paraneoplastiese.
  • Demodikose, oppervlakkige pyoderma, dermatophytosis, discoid lupus erythematosus, geneesmiddeluitbarsting, is 'n paar van die prosesse wat kliniese tekens het wat soortgelyk is aan dié wat voorkom in pemphigus foliaceus en erythematosus.

Vir die diagnose van hondpemfigus is dit dus nodig om, benewens die kliniese ondersoek, ook 'n histopatologiese ondersoek van 'n monster vir biopsie uit te voer, en in sommige gevalle meer spesifieke ontledings (immunohistochemie).

Behandeling vir pemphigus

Die behandeling van hondepemfigus is daarop gemik om die kliniese tekens so gou as moontlik te onderdruk en hierdie kliniese remissie mettertyd te behou. Synde 'n immuun-gemedieerde siekte, die behandeling daarvan is gebaseer op die toediening van immuunonderdrukkende middels (onder andere prednisoloon of metielprednisoloon).

Hierdie middels kan newe -effekte hê, veral op die spysverteringstelsel die toediening van dermbeskermers is nodig (sukralfaat of omeprazool), en omvattende veeartsenykundige monitering van behandelde diere moet uitgevoer word om moontlike nadelige gevolge op te spoor.

As daar binne een of twee weke geen verbetering met hierdie behandeling waargeneem word nie, moet ander immuunonderdrukkende middels (onder meer aziatropien, chloorambucil, siklofosfamied of sulfasalasien) bygevoeg word.

Tydens die eerste fase van die behandeling, toediening van antibiotika word aanbeveel, aangesien onlangse studies daarop dui dat hierdie regime die remissie van simptome en oorlewing op lang termyn aansienlik verbeter.

As 'n remissie van die simptome met die medikasie bereik word, moet die veearts die dosis van die immuunonderdrukkende middels geleidelik verminder totdat die minimum dosis bereik is wat nodig is om die simptome onder beheer te hou (onderhoudsdosis).

Prognose van honde met pemphigus

Die prognose vir honde met pemphigus is voorbehou, veral vir diegene met pemphigus vulgaris. Pemphigus vulgaris het gewoonlik 'n ongunstige prognose, aangesien met die behandeling in sommige gevalle 'n aanvaarbare remissie van die simptome nie bereik word nie, sodat die dier 'n goeie lewensgehalte kan hê of die behandeling onaanvaarbare newe -effekte kan veroorsaak.

Bibliografie
Tim Nuttall, Richard G. Harvey, Patrick K. Mckeever. Velsiektes van die hond en kat.
Wendie Oriana Roldán Villalobos. Literatuuroorsig: Canine pemphigus foliaceus
Sieben, M.AAN. Machuca, G. Broglia, A.R. Massone. Oorsigartikel: Opdatering oor outo -immuun dermatose by honde wat gekenmerk word deur pustules, vesikels en bullae: patologie en diagnose.

Kategorie:
Die honde wat die meeste blaf
5 wenke vir die versorging van 'n minipig