Hoof diere Kihansi -padda: habitat, eienskappe en bewaring

Kihansi -padda: habitat, eienskappe en bewaring

diere  : Kihansi -padda: habitat, eienskappe en bewaring

Tussen 2000 en 2001 is stelsels vir die vervaardiging van kunsmatige sproei op die Kihansirivier gebou in 'n poging om die habitat wat sy endemiese padda verloor het, te herstel as gevolg van die bou van 'n hidro -elektriese aanleg.

Geskryf en geverifieer deur die bioloog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez 01 September 2021.

Laaste opdatering: 01 September 2021

Die kihansi-padda of dauwpadda is 'n klein amfibie wat endemies is vir 'n bepaalde streek in Afrika. Dit is aangepas vir gebiede met 'n hoë humiditeit en wat afhang van die spuit van 'n waterval om te oorleef. Hy veg al jare lank met uitwissing, hoewel hy blykbaar uiteindelik daarin slaag om die stryd te wen.

Hierdie spesie behoort aan die buffoon -familie, waarin die oorgrote meerderheid paddas gegroepeer is. Anders as hulle, bevat dit egter nie gifkliere of die tipiese bufotoxine nie. Ons verwys spesifiek na Nectophrynoides asperginis, 'n anuraan wat weier om heeltemal uit te sterf. Lees verder vir meer inligting oor hierdie diertjie.

Habitat van die kihansi -padda

Hierdie paddasoort is endemies aan die Kihansi -rivier in Udzungwa (Afrika), waar 'n oppervlakte van net 2 hektaar woon. Die terrein behoort aan die bergreekse in die ooste van Tanzanië, bekend as die East Arch, wat 'n groot verskeidenheid amfibieë bevat. Hierdie gebiede word eintlik gevoed deur die dou wat deur die watervalle van die rivier geproduseer word, wat die vorming van vleilande veroorsaak.

Die habitatte van hierdie amfibie word 'douvleilande' genoem en is ekosisteme wat 'n relatiewe humiditeit van 100% kan bereik. Hierdie toestande beteken dat geen boom in die omgewing kan groei nie, maar dit sorg vir volop grasse en grasvelde. Uiteindelik word 'n ideale ruimte vir die paddas geskep, aangesien dit beskerming en humiditeit bied, iets wat noodsaaklik is vir hul voortbestaan.

Amfibieë voer 'n groot deel van hul gaswisseling deur die vel uit. Daarom moet dit altyd nat wees.

Fisiese karaktereienskappe

Dit is een van die kleinste paddas wat bestaan, net 2,5 sentimeter lank. Boonop ontbreek dit trommelvlies en parotoïedkliere, wat beteken dat sy gehoorgestremdheid in die gedrang kom en geen gif bevat nie. Laasgenoemde is interessant, want narre is geneig om bufotoxiene te produseer, en die kihansi -padda is een van die uitsonderings.

Hierdie anuran word gekenmerk deur geelbruin kleure op sy rug en wit kleure op sy maag. Daarbenewens het hul vel 'n deurskynende effek waarmee u selfs die ontwikkeling van die kleintjies deur hul maag kan sien. Aan die ander kant het hul ledemate vorms wat aangepas is vir die wateromgewing, en hulle vertoon gewatte tone op hul agterpote.

Die seksuele dimorfisme van hierdie spesie dit is duidelik in die grootte en kleur van die monsters. Wyfies is geneig om groter te wees, terwyl mans meer lewendige kleure op hul lyf vertoon. Beide eienskappe kan gekoppel word aan die voortplantingsukses van die padda, aangesien die grootte die aantal kinders beïnvloed, terwyl die kleur help om 'n maat te kies.

Gedrag van die kihansi -padda

Hierdie klein anurans is nie aggressief of territoriaal nie, behalwe gedurende die voortplantingseisoen. Om hierdie rede het hulle geen komplikasies as hulle 'n klein ruimte met hul maats moet deel nie. Boonop gebeur dit gereeld wanneer die humiditeit tydens droogte afneem, wat veroorsaak dat baie monsters onder die vogtigste plekke groepeer.

Die spuit van watervalle is 'n belangrike faktor vir hierdie padda, aangesien die humiditeit wat dit produseer, noodsaaklik is vir hulle. Om hierdie rede word hulle gewoonlik op die rotse gesien en geniet die klein mis wat gevorm word deur die val van die water. Boonop is hulle baie vatbaar vir versteurings, so as hulle agterkom dat die vloei van die watermassa afneem, spring hulle onder water en vermy uitdroging.

'N Belangrike aspek van hierdie amfibieë dit is u vermoë om skedules op te stel, sodat hulle om die beurt die gebiede in hul omgewing kan gebruik. Op hierdie manier beset die jongmense soggens die grond en die lae rotse, terwyl die volwassenes die klippe en hoë plantegroei benut. As die nag aanbreek, verander hulle posisies om op 'n ordelike manier toegang tot hulpbronne te hê.

Kihansi -paddavoeding

Kihansi paddas voed op 'n wye verskeidenheid geleedpotiges insluitend sommige Diptera, Homoptera, Hymenoptera en myte. Wat meer is, hulle het drie stelsels om hul prooi te jag: die eerste bestaan ​​uit net sit en wag, die tweede behels om hulle te volg en te vang en die derde bestaan ​​om hulle te bekruip.

Reproduksie van die kihansi -padda

Een van die belangrikste kenmerke van hierdie tipe amfibieë is die oproep of lied om maats te lok. In werklikheid, die meeste mans kom op 'n begroeide plek bymekaar waarin hulle mekaar nie kan sien nie, maar hulle koor saam gehoor word. Danksy hierdie kan wyfies maklik mannetjies opspoor, nader en begin paring.

Die amplexibus van hierdie amfibieë vind elke jaar tussen Desember en Februarie plaas, en deur 'n "drukkie" bevrug die mannetjie die wyfie. Dit mag vreemd lyk, maar hierdie anuran het interne bevrugting, aangesien die voortplantingsmetode ovovivipaar is. Gevolglik sal die nuwe moeder eiers produseer, maar dit in haar baarmoeder hou totdat die jong uitbroei.

Die ma sal tussen 5 en 13 paddavisse per seisoen hê wat uitbroei na 30 of 60 dae van inkubasie. Hierdie klein broeisels vertoon pers kleur met onreëlmatige groen lyne langs hul lyf. Namate die monsters groei, neem hulle die gewone kleur van volwassenes aan.

Subvolwasse monsters toon 'n mengsel van beide pigmentasiepatrone.

Bewaringstatus van die kihansi -padda

Hierdie padda het in die natuur uitgesterf, maar daar is steeds individue in gevangenskap. Danksy hierdie is daar hoop om die spesie te herwin deur middel van beheerde herinvoer. Een van die grootste uitdagings is egter om die Kihansirivier te herstel, aangesien die vloei daarvan verminder is weens die implementering van hidro -elektriese aanlegte.

Kihansi -padda -dreigemente

Alhoewel projekte vir die opwekking van elektrisiteit een van die belangrikste faktore in hul uitwissing was, was dit nie die enigste nie. In November 2003 bevestig sommige navorsers die teenwoordigheid van chytrid -swamme in die omgewing van die Kihansirivier. Hierdie patogene organismes word beskou as een van die grootste bedreigings wat amfibieë in die gesig kan staar.

Die laaste keer dat die kihansi -padda in die natuur waargeneem is, was tydens 'n sensus wat in 2004 uitgevoer is, wat getoon het dat die bevolking baie laag was. Omdat dit nie moontlik was om die oorsaak van sy verdwyning te identifiseer nie, Daar word geglo dat chytridiomykose 'n belangrike rol gespeel het in die uitwissing daarvan.

Sommige kenners meen ook dat die gebruik van plaagdoders op gewasse stroomop 'n negatiewe uitwerking op hul gesondheid kan hê. Dit is sinvol, aangesien amfibieë baie sensitief is vir watertoestande, sodat selfs die geringste veranderinge hulle kan doodmaak.

Keer terug na die verlore koninkryk

As gevolg van die situasie waardeur hierdie organismes gaan, het verskeie mense bymekaargekom sodat hulle na hul habitat kan terugkeer. Danksy gevange voortplanting word die moontlikheid ontleed om die spesie weer in te voer sodat dit sy tuiste kan herbevolk. Hierdie werk is moeilik, want dit moet geverifieer word dat die ekosisteemtoestande die beste is vir die padda om te oorleef.

Dit beteken dat u ten minste twee take het: probeer om die vloei van die rivier te verhoog sodat die dou vogtig bly en omgewingsiektes te bestry. Ten spyte van die komplikasies, gedurende 2019 is die eerste toetse van die herbekendstelling daarvan uitgevoer. In hierdie oefening is beklemtoon dat die proses lank kan duur, maar dat dit waarskynlik suksesvol sal wees.

In teenstelling met wat 'n mens sou dink, behels die terugkeer van 'n spesie na sy natuurlike habitat meer as net die vrystelling van die individu na die terrein. Boonop moet u die rede ken waarom dit in die eerste plek verdwyn het, want as 'n siekte dit veroorsaak, moet u dit eers hanteer. Anders sou die nuwe intrekkers veroordeel word om dieselfde lot as hul voorgangers te ly.

Daar is meer implikasies agter hierdie tipe prosesse, en dit hang meestal af van die tipe dier wat bespreek word. Alle herbekendstellingsplanne stem egter oor dieselfde saak ooreen: gestruktureerde en professioneel ontwikkelde metodes is nodig om die sukses van die missie te verseker.

Kategorie:
Beagle: hoe gaan dit met hom?,
Hoe om 'n kat se immuunstelsel te versterk?