Hoof diere Die mees algemene siektes van wilde katte in aanhouding

Die mees algemene siektes van wilde katte in aanhouding

diere  : Die mees algemene siektes van wilde katte in aanhouding

Die siektes van wilde katte wat in aanhouding gehou word, deel sekere ooreenkomste met dié wat huiskatte affekteer. Wil u weet wat die algemeenste is?

Geskryf en geverifieer deur die veearts Erica Terrón González op 27 Desember 2019.

Laaste opdatering: 27 Desember 2019

Wilde katte is 'n diverse groep vleisetende diere, wat wissel van klein katte - van die genus Felis - tot groot katte - van die geslagte Panthera, Neofelis of Acinonyx -. In hierdie artikel wys ons u wat die mees algemene siektes van hierdie wilde katte in ballingskap is.

Aansteeklike siektes van wilde katte in gevangenskap

Rhinotracheitis

Alle katte is vatbaar vir katte -rinotracheitis. Dit is 'n baie aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur 'n herpesvirus, wat op dieselfde manier voorkom as by huiskatte. Dit wil sê as 'n akute infeksie van die boonste lugweë.

Kliniese tekens sluit in slym of pusgevulde neusafskeiding, konjunktivitis en keratitis. Hulle verdwyn gewoonlik binne 14-28 dae, tensy dit deur 'n bakteriese siekte ingewikkeld is. As dit baie jong diere aantas, kan dit ernstig wees, en intensiewe sorg kan nodig wees om te herstel.

Soos met ander herpesvirusse, kan sommige katte chroniese draers van die siekte word en onderbroke daaraan ly.

Calicivirus

Weereens 'n hoogs aansteeklike virus, wat hierdie keer nies, neus- en oogafskeiding en mondsere veroorsaak. Dit is soms dodelik, veral as die longe besmet raak, maar ongekompliseerde gevalle verdwyn gewoonlik binne 15 dae.

En weereens is daar die moontlikheid dat die kat 'n chroniese draer van die virus word en onderbreek word.

Panleukopenie

Panleukopenie is 'n akute siekte met anoreksie, depressie, braking, dehidrasie en diarree. Dit is 'n hoogs aansteeklike virusinfeksie wat deur direkte kontak oorgedra word. Boonop bly die virus vir 'n lang tyd in die omgewing aansteeklik.

Alhoewel dit nie baie algemeen by wilde katte voorkom nie, is dit wel so dat dit soms voorkom, en die probleem kom as dit hondjies besmet. 'N Hondjie met panleukopenie ontwikkel probleme op die vlak van die sentrale senuweestelsel.

Feline aansteeklike peritonitis

Die katte wat die meeste geneig is om daaraan te ly, is jagluiperds. Daarom is dit nodig om blootstelling aan hierdie koronavirus te vermy, veral deur kontak met besmette katte te vermy.

Hondesiekte

Dit is 'n paramyxovirus, wat 'n dodelike siekte veroorsaak by wilde katte wat kontak met besmette honde gehad het. En diegene wat nie sterf nie, bly hul hele lewe lank subkliniese draers.

Leukemie by wilde katte in gevangenskap

Alhoewel dit 'n siekte is wat altyd by huiskatte gediagnoseer word, word dit ook by wilde katte beskryf. Dit veroorsaak gewoonlik tekens van immuungebrek. Gewoonlik handhaaf dieretuine 'n negatiewe bevolkingsbeleid teen hierdie virus.

MIV by wilde katte in gevangenskap

Talle retrovirusse is beskryf wat hierdie siekte by wilde katte veroorsaak, waarvan die meeste verband hou met die virus wat dit by katte veroorsaak. Simptome wissel van retinale afwykings tot gingivitis of neurologiese afwykings.

Papillomavirus

Dit is beskryf in panters, wilde katte, leeus, luiperds, ens. En gewoonlik is elkeen van hulle besmet met 'n spesie-spesifieke papillomavirus.

Simptome sluit in vel- en mondletsels. Sommige word selfs erger en veroorsaak gewasse wat die dood van die dier kan veroorsaak.

Ander siektes van wilde katte in gevangenskap

Bakteriële gastritis

Helicobacter spp. is die oorsaaklike middel van hierdie siekte, wat veral jagluiperds beïnvloed. Simptome sluit in chroniese braking, maagsere, gewigsverlies, anoreksie en algemene malaise.

Bees spongiforme enkefalopatie

Hierdie siekte staan ​​wêreldwyd bekend as 'malkoei siekte'. En dit is beskryf in bevolkings van Europese katte wat karkasse gevoer is wat deur die prion aangetas is.

Dermatofytose by wilde katte in gevangenskap

Dit is 'n parasitiese siekte wat veroorsaak word deur 'n dermatofietswam, gewoonlik Microsporum canis. Simptome sluit in haarverlies, alopecia, rooi vel, verdikking van die vel en breek, ens. Alopecia is die duidelikste op die ore, ledemate of nek, hoewel dit ook veralgemeen kan word.

Kategorie:
Wenke om 'n troeteldier skilpad te hê
Hoe om twee reunhonde bymekaar te kry