Hoof diere Grootmees: habitat en eienskappe

Grootmees: habitat en eienskappe

diere  : Grootmees: habitat en eienskappe

Die vere van die grootmees weerspieël 'n sekere hoeveelheid lig in die ultraviolet spektrum. Dit beteken dat dit seine "onsigbaar " na die menslike oog stuur, maar waarneembaar vir ander voëls van sy spesie.

Geskryf en geverifieer deur die bioloog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez op 22 September 2021.

Laaste opdatering: 22 September 2021

Die grootmees is 'n klein voëltjie wat opvallend is vir die opvallende kleur van sy vere. Hierdie pragtige eksemplaar vlek die lug met 'n tipiese vokalisering op verskeie gebiede vanweë die groot verspreiding daarvan. Alhoewel dit nie kritiek bedreig word nie, word dit bedreig deur ontbossing en besoedeling, daarom word neshuise dikwels gebruik om dit te beskerm.

Die spesie het die wetenskaplike naam Parus major en is deel van die groep voetgangers, ook bekend as sangvoëls. Lees verder en leer meer oor hierdie pragtige voël.

Habitat en verspreiding van die grootmees

Hierdie voëls het 'n baie wye verspreiding, aangesien dit 'n groot deel van Europa en Asië dek. Binne Spanje word hulle maklik gevind op die Iberiese Skiereiland, Noord -Afrika en sommige eilande (soos die Baleariese Eilande). Ten spyte hiervan is die spesie baie afhanklik van die bos, en dit is dus afwesig in sterk ontboste of dorre gebiede.

Chickadees is klein voëls wat in die holtes van bome nes maak, en daarom het hulle oorvloedige woude nodig om hul lewensiklus te bereik. Dit beteken nie dat hulle 'n voorkeur vir 'n soort boom het nie, aangesien hulle in naaldbome, eike, eik, eik of gemengde woude te siene is.

In uiterste gevalle kan hierdie voël in gate in huise en selfs binne in verlate plastiekpype woon.

Hoe gaan dit met die grootmees?

Die grootte van hierdie pragtige voël is klein, want volwasse eksemplare registreer grootte tussen 12 en 14 sentimeter in lengte en gewigte van slegs 17 of 19 gram. Hulle liggame spesialiseer daarin om deur die takke te beweeg, want hulle bene het 3 voorste tone en 'n agterkant waarmee hulle stewig kan vashou.

Die kleur van sy vere is die kenmerkendste kenmerk van die chickadee, aangesien die kleure wat dit aanbied, helder en kontrasterend is. Aan die een kant is sy kop heeltemal swart, behalwe sy "wange ", aangesien dit wit kolle aan elke kant van sy bek het. Die maag is nie minder pronk nie en sy vere is heldergeel met 'n elegante swart lyn in die middel.

Wat die agterkant betref, hierdie voël dra olyfgroen verekleed naby sy nek, vorm 'n onopvallende ligstrook. Sy vlerke en stert het 'n blou, wit en grys kleurskema, so dit val baie op as dit in die son is.

Seksuele dimorfisme

Die seksuele dimorfisme tussen die twee geslagte is waarskynlik nie baie opvallend nie, aangesien die verskil baie subtiel is. By wyfies is die kleure en kleure van die verekleed byvoorbeeld dowwer en die swart streep op hul bors is smaller. Boonop is die mannetjies wat hul korpsie betref, groter en swaarder as hul vroulike eweknie.

Gedrag

Gewoonlik, Chickadees is baie gesellig, aangesien dit moontlik is om hulle te sien vlieg in kuddes gevorm deur verskeie monsters van hul spesies en ander verskillende. Hierdie gedrag is eintlik 'n aanpassing by sy omgewing, want elke voël kan in 'n groep met ander voëls meer tyd spandeer en minder tyd kyk.

Boonop het 'n studie wat deur die wetenskaplike tydskrif Integrative and Comparative Biology gepubliseer is, bevind dat hierdie organisme redelik versigtig kan wees. Hierdie byvoeglike naamwoord verwys na die aandag wat dit aan sy omgewing gee, want as dit 'n roofdier in sy omgewing vind, sal dit langer waaksaam bly.

LDie bande van hierdie voëls bestaan ​​uit hiërargieë, wat beteken dat daar gevegte tussen individue is om 'n dominante te definieer. Alhoewel dit vreemd klink, word konflikte opgelos met konfrontasies waarin die doel is om die teenstander te "fleece". Verloorders lyk ellendig, maar dominante lyk foutloos.

Wat eet die grootmees?

Soos voorheen genoem, het die grootmees 'n liggaam wat aangepas is vir sy tipe dieet en kan op takke sit en aktief jag. Sy habitat is ideaal om insekte te vind soos kewers, krieke, vlieë, miere en skoenlappers. Tog, as voedsel skaars is gedurende die winter, kan dit 'n paar sade eet.

Een van die grootste probleme waarmee hierdie organismes te kampe het, is die behoefte aan voedingstowwe om die kleur van hul vere te ondersteun. Om dit te oorkom, kies voëls prooi met die hoogste karotenoïede -inhoud. Hierdie verbinding is nou verwant aan pigmentasie, benewens die vervulling van belangrike metaboliese funksies vir die sei.

Reproduksie

Gedurende die voortplantingseisoen, hierdie voëltjie raak baie territoriaal, aangesien daar sterk mededinging is om 'n vennoot te kry. Boonop is hierdie spesie monogaam en word vakbonde gewoonlik gehandhaaf totdat een van die twee lede sterf. Desondanks het sommige monsters buite -egtelike verhoudings en kan hulle selfs van vennoot verander.

Die paartyd begin tussen Januarie en Maart met 'n hofmakery wat insluit dat die mannetjie sy ruffelde vere vertoon. Een van die kenmerke wat die grootste gewig in die keuse van die wyfie het, is die wit wange van haar maat. Om hierdie rede het die mannetjie 'n groter kans om 'n maat te kry, hoe groter en helderder hierdie eienskap is.

Sodra die egpaar gevorm is, die wyfie is die enigste wat verantwoordelik is vir die bou van die nes. Om dit te doen, neem dit mos as grondstof in kombinasie met strooi, droë gras, wol en vere. Chickadees is voëls wat hou van holtes en boomgate, aangesien hulle 'n afgesonderde plek nodig het om hulself te beskerm.

In sommige gevalle kom hierdie hengelaars gereeld na bokse.

Die paai vind tussen Maart en September plaas en die wyfie lê tussen 5 en 9 eiers gedurende die maande. Die kuikens se kuikens broei minstens 13 dae uit en broei elkeen op sy eie tyd uit (2 of 3 dae uitmekaar). In die geval dat die nes voorafgegaan en vernietig is, kan die ouers 'n plaasvervanging maak waarmee hulle hul nageslag kan verseker.

Bewaringstatus

Die International Union for Conservation of Nature het hierdie voël geklassifiseer as 'n soort van die minste kommer. Dit beteken egter slegs dat die bevolking nie verminder word nie, wat niks sê oor die gevare wat dit in die gesig staar nie.

Die grootste bedreiging vir die spesie word deur mense verteenwoordig as gevolg van die prosesse van verstedeliking, besoedeling en ontbossing wat dit veroorsaak. 

Die grootmees is 'n kwesbare spesie, aangesien dit van bome afhang om sy nes te vorm en voort te plant. As die oorbenutting van houtbronne nie opgelos word nie, kan dit in die toekoms bedreig word.

Kategorie:
Hoe om te verhoed dat 'n hond verveeld raak
Tipes arende: gedrag en habitat